Tot 15 mei 2011 had niemand gehoord van de zusjes Peeters. Op die dag werd alles anders. Omroep Gelderland wijdde een speciale televisie-uitzending aan de sportieve prestaties van de zussen in de Marikenloop.

Die middag waren ze ieder met hun eigen ambities van start gegaan. Anne-Marie, de jongste, wilde een persoonlijk record lopen, Enny wilde onder de 50 minuten blijven en Berthy, de oudste van de drie, wilde gewoon lekker lopen. Tegen de verslaggever van Omroep Gelderland hadden ze er niet bij gezegd dat ze vroeger thuis met z’n vijven waren, nog een zus en een broer(tje). De laatste moet als jongste door zijn vier zussen gruwelijk zijn verwend.

Al ver voor het startschot, in het sportcafé van het Gymnasion, nam de verslaggever van Omroep Gelderland, gewapend met camera en microfoon, zijn eerste interview af. Hij had de meiden naast elkaar gegroepeerd, degene met het hoogste woord in het midden. Niet toevallig is dat ook de middelste in leeftijd. Haar jongste zus probeerde haar wel voortdurend te overstemmen, maar haar pogingen hadden iets weg van muggen op een olifant. Het is haar niet kwalijk te nemen, want het goede moment kiezen om de woordenstroom van Enny te breken, is feitelijk onbegonnen werk. Het leek Anne-Marie echter niet in het minst te deren. Ze zal het gewend zijn.

Het contrast tussen deze twee en hun oudste zus moet de opmerkzame aanschouwer van het tafereel direct zijn opgevallen. Berthy stond er rustig bij, zwijgzaam en met een licht geamuseerde blik in haar ogen. Zonder de indruk te wekken zich aan het gedoe van Enny en Anne-Marie te willen onttrekken – ze toonde zich duidelijk betrokken op haar zussen – bleef ze als gewoonlijk zwijgzaam, alsof het vanzelf sprak. Op deze mooie zondag had zij zich voorgenomen om in de geest van Lao Tse helemaal op te gaan in een soort tijdloos moment van een klein uur hardlopen en zo voor een ogenblik vervulling en vrede te vinden. Je zag haar nochtans van een afstandje stil genieten van haar zussen en de turbulentie van hun enthousiasme. Zij gingen voor de records en Berthy voor het geluk.

Met elkaar en zichzelf bezig vertrokken de drie samen naar start-en-finish, waar ze opnieuw gefilmd werden. Samen ook gingen ze van start en na afloop zochten ze elkaar weer op. Weer ving de camera hen en weer werd de microfoon bestookt door Enny, die wist te vertellen dat Anne-Marie haar persoonlijke record had gebroken. En waarom het haar, Enny, niet was gelukt onder de 50 minuten te blijven; dat ze solidair was geweest met een andere  bevriende deelnemer, die aan een goede uitslag moest worden geholpen; en dat die helaas slechts 2^de was geworden in haar leeftijdscategorie. Berthy hoorde het allemaal met een glimlach aan. Ze genoot nog na van elke seconde die ze gelopen had, record of geen record.